shuriken II

Thomas Meire is zo stilaan een begrip aan het worden in de Brugse muziek-scene en dit zowel voor als achter de schermen. Ik zag hem voor het eerst op een podium in het Brugse Astridpark in de zomer van 2000 waar hij als Jaywalker naast z’n eigen elektro- en technobeats de enkele maanden daarvoor uitgekomen Praga-Khan single “The power of the flower” zwaar onder handen pakte. Ik was meteen onder de indruk.
Later beschrijft Thomas de Jaywalker-periode als “te soft” en vliegt hij er steviger in met Streamblenda, waarmee hij in 2008 samen met Nathalie Leenknecht en Freek Allaert het podium opklimt voor de provinciale preselecties van Humo’s Rock Rally. Hun mix van zware gitaren en breakbeats werd echter maar lauw gesmaakt door de jury.
De band groeide wat uiteen en uit de as verrees iets nieuws: Shuriken II. Drummer Dennis Decaluwé, die ook al bij Streamblenda speelde, keert terug bij de band en ook Jasper Verplancke en Cedric lasoen vervoegen de groep.
Ondertussen speelde Shuriken II reeds enkele shows in de wijde omgeving en waren ze ook geselecteerd voor Westtalent.
brugse voorzichtigheidOndertussen zit Thomas ook professioneel niet stil. In 2010 zien we hem plots opduiken als coördinator van Entrenous, de fuifzaal van Bauhaus in de Langestraat, waar hij tot juni 2013 op post blijft. Een van de mooiste wapenfeiten daar was de derde editie van Beat Infected, waar Thomas samen met Wiebe Roose niemand minder dan de wereldbekende Marco Bailey achter de draaitafels liet plaatsnemen.
We ontmoeten elkaar in café De Kelk in de Langestraat waar we het enige tafeltje in beslag nemen voor een gesprek.

BAF: Thomas, tegenwoordig speel je niet enkel keyboards maar ook gitaar op het podium…
Thomas: Toen Freek afhaakte bij Shuriken II ben ik zelf geleidelijk aan de gitaarstukken beginnen spelen. Het grappige is dat ik vroeger nooit het geduld had om gitaar te leren spelen maar nu bestaat zoiets als Rocksmith, een computerprogramma die beweert je gitaar te leren spelen in 60 dagen. En kijk… het werkt! Ik speel nu ongeveer 10 maanden en begin toch al een beetje te kunnen spelen.

BAF: De bandnaam “Shuriken II”, waar komt die eigenlijk vandaan?
Thomas: Shuriken betekent in het Japans ninja-ster en aangezien ik ninja’s altijd cool gevonden heb… Het symboliseert het scherpe en de agressie van de muziek. Blijkbaar bestond er al een band die zo heette dus maakten we er maar Shuriken II van.

BAF: Hoe zou je nu zelf de muziek van Shuriken II omschrijven?
Thomas: Op dit moment evolueren we richting metal-punk-rock-drum ‘n bass met lichte rave-invloeden. Het is echt een allegaartje, we hebben zelfs tracks waar dubstep-invloeden in zitten.

BAF: In 2010 werd je coördinator van de entrenous. Hoe kwam je daar terecht?Thomas: Ik was een vaste klant in het Bauhaus-café toen de vacature vrijkwam en één van de werkneemsters vond me daar de geschikte kandidaat voor, dus solliciteerde ik maar…
BAF: Je was dan verantwoordelijk voor de programmatie?
Thomas: Toen ik begon was die zaal steendood. Ik ben dan wat beginnen rondzoeken… Ik zocht uit welke genres en DJ’s interessant waren en probeerde deze te boeken. Dat is allemaal stelselmatig gegroeid tot iets die, de laatste maanden die ik daar werkte, toch wel succesvol was. Naast de programmatie zorgde ik ook zelf voor het ontwerp en de distributie van flyers en affiches.
Ondertussen kwam er in de Bauhaus de ene na de andere personeelswissel. Met de laatste bazin die werd aangesteld klikte het echt niet. Het hele Bauhaus-complex draaide niet goed. Ik voelde aan dat het Engelse management van “st-christophers inns”, de groep waartoe Bauhaus behoort, vroeg of laat een serieuze besparingsronde op gang ging brengen en besloot dan maar de eer aan mezelf te houden…

BAF:Dus nu worden er door Bauhaus zelf geen evenementen meer georganiseerd in de Entrenous?
Thomas:
Voor zover ik weet organiseren ze inderdaad niks meer. Heel sporadisch gaan er nog wat privé-feesten door. Ik heb de indruk dat er ook zeer vaag gecommuniceerd wordt, het is niet duidelijk welk beleid ze nu willen voeren met betrekking tot de zaal.

BAF: Je stopte dan wel bij Entrenous, maar je bleef wel fuiven organiseren…
Thomas: De laatste fuif die ik organiseerde was de Halloween-party in de nieuwe zaal in het Daverlopark. Dat was onder de naam van BK-recordings, een vzw die ik enkele jaren geleden oprichtte en die nog lag te rotten. In de Entrenous had ik ook al met het halloween-concept fuiven georganiseerd. De zaal in het Daverlo-complex is trouwens behoorlijk indrukwekkend. Je hebt het gevoel dat je in een grote zaal zit, en toch ook eigenlijk niet. Ik ben zeker van plan om hier nog zaken te doen.
Ik ben ook bezig met de organisatie van “Bass ‘n Strings” waarvan een eerste editie in JH Comma doorging. Dit is een concept waarmee we jonge groepen uit de Brugse regio een podium willen aanbieden en door verschillende genres door elkaar te programmeren een soort festival-vibe willen creëren. Op de eerste editie in augustus stonden 7 groepen op het podium en die lokten zo’n tweehonderd bezoekers. Een volgende editie zou er binnenkort moeten aankomen, een mogelijk nieuwe locatie is de zaal aan Daverlo.

shuriken II

BAF: Ik vind het altijd vreemd dat er in een stad als Brugge zo weinig jonge mensen zélf met de organisatie van evenementen bezig zijn. Aan wat zou dit te wijten zijn?
Thomas: Ik denk dat het een combinatie is van het gebrek aan te weinig gedreven mensen die een risico willen nemen om met een nieuw project te komen en een soort vastgeroestheid in de programmatie die de verschillende cultuurhuizen bieden. Er wordt te weinig gezocht naar mensen met frisse ideeën en het beleid binnen deze organisaties focust zich nu ook niet bepaald op het aansporen tot initiatief van de jeugd.
Ook bij vzw Cactus vind ik dat er te weinig aandacht is voor lokale groepen. Ze zijn zo overtuigd van hun eigen smaak in alternatieve muziek dat ze liever een massa subsidies opsouperen aan een obscuur IJslands groepje dan bijvoorbeeld een band als Black Heart Rebellion, waarvan leden uit Brugge en Torhout komen, een kans te geven. Een groep die trouwens wel gesmaakt wordt door de programmators van onder andere Pukkelpop en Dourfestival.
Het is natuurlijk ook niet allemaal kommer en kwel. Zo kan je als organisator één keer per jaar een fuifcheque van 500 euro bekomen van de stad. Oké, er komt wel wat papierwerk en zever bij te pas, maar uiteindelijk kun je als kleine organisator dat geld wel goed gebruiken. Je hoeft hier zelfs geen vzw voor te zijn, ook een feitelijke vereniging of een groepje vrienden kunnen dit aanvragen via de jeugddienst van de stad. Niet veel mensen weten dit, wat misschien ook te wijten is aan het gebrek aan communicatie. Ik heb sowieso niet de indruk dat de jeugddienst communicatief veel moeite doet om jonge creatieve mensen op de goede weg te leiden. Sowieso kadert dit wat in het algemene brugse beleid die op vlak van interactie met de jeugd toch wel nog aardig tekortschiet. Ik denk persoonlijk dat we een meer uitgewerkt concept nodig hebben dan de jeugddienst opdat de noden van de jeugd daadwerkelijk aanhoord zouden worden. Multimediaconcepten als “Brugge Leeft” en “Villabota” zijn ergens wel een stap in de goede richting maar ik heb toch het gevoel dat een groot deel van de jeugd en hogeschoolstudenten hier nog niet mee vertrouwd zijn.

BAF: Wat we misschien missen in Brugge is een zaal waar jongelingen kleinschalig hun ding kunnen doen en eventueel eens goed op hun bek kunnen gaan, iets wat toch bij het opgroeien hoort.
Thomas: Af en toe komen jonge gasten me tips vragen en wat me dan opvalt is dat velen dit direct zeer groots zien. Beter zou inderdaad zijn dat je eerst klein begint. Het is een lelijk woord, maar het realisme moet je er soms wel wat instampen. De factor-club is trouwens een zeer goede locatie hiervoor. Met een capaciteit van 180 personen en mooie huurvoorwaarden is het dé plek voor beginnende organisatoren die geen al te zware financiële kater willen overhouden bij een eventuele mislukking.
Wat ik dan weer totale bullshit vindt, is het feit dat er slechts één maal per week iets mag doorgaan. Ik heb de indruk dat die zaal ook nog niet écht bekend is en dat de vzw Entrepot, die de zaal uitbaat, iets meer promotie hier rond zou moeten voeren en misschien een aantal vaste concepten moet introduceren zodat de zaal een wat meer “clubby- feel” krijgt.
Misschien dat hier nog andere factoren zijn die de dynamiek tegengaan. Kijk, die zaal heeft 2,3 miljoen euro gekost en is voorzien van alle snufjes inzake het respecteren van de maximumwaarden voor geluidssterkte. Wanneer de muziek over de 100db gaat, wordt deze automatisch stiller gezet. De zaal is ook op de beste wijze geïsoleerd, maar toen ik er een drum ‘n bass-feestje had gegeven en er toch klachten over geluidsoverlast waren geweest, bleek hier toch weer de typische Brugse voorzichtigheid naar voren te komen bij de zaalverantwoordelijke. Hij vond het geen goed idee om nog een volgende fuif te organiseren omdat het muziekgenre ‘te hard’ was. Later bleek dat er ergens een geluidswerende deur achteraan niet zo goed sloot waardoor ik toch nog volgende events mocht organiseren. Ergens begrijp ik die vrees wel aangezien er de laatste jaren vele horecazaken in de Brugse binnenstad het loodje hebben moeten leggen. Alles wat ietwat te alternatief of hard overkomt, lijkt wel gedoemd om buiten de stadswallen te moeten blijven.

 Ik heb echt niet de intentie om tegen schenen te trappen en er wordt ook veel goed werk verricht… maar ik heb echt een bloedhekel aan een 2 maten – 2 gewichten beleid, waarin het begrip ‘overlast’ bepaalde genres en subculturen stigmatiseert. Recent bleek dit ook bij de repetitieruimtes van het daverlocomplex waar na enkele klachten van omwonenden enkel nog koren en akoestische muziek welkom zijn.

 BAF: Zijn er verder nog projecten die op je verlanglijstje staan?
Thomas: Samen met enkele vrienden die in een blade-vereniging zitten zouden we graag een blade- en skatecontest organiseren en dit ook combineren met live-optredens en een afterparty. Een beetje in de stijl van de “vans warped tour” in de Verenigde Staten, waar punkrock en extreme sporten worden gecombineerd. Mochten we hiervoor subsidies kunnen krijgen, kunnen we misschien ook een bekendere groep combineren met lokaal talent.

BAF: Succes daarmee!

Meer artikelen in deze categorie

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.