Vandaag organiseerde Klimaat Podium Brugge een klimaatdebat in het Sint-Lodewijkscollege, met de lijsttrekkers van de vijf grootste Brugse partijen. Het twee uur durende debat kan echter simpel samengevat worden als ‘Milieu-natuur-open ruimte-bomen, etc. is/zijn belangrijk, MAAR …’ Op die puntjes belandde dan meestal: ‘economie is belangrijker’. Dat was althans de mening van vier partijen, met, weinig verrassend, (meestal) enkel Groen als afwijkende stem.

Om tot die conclusie te komen, had je de discussie zelfs niet nodig. Enkele dagen geleden trok het Unizo-lijsttrekkersdebat een vol huis (zo’n 400 mensen) op dezelfde locatie. Vandaag was de zaal ongeveer voor een kwart gevuld. Dat heeft natuurlijk ook te maken met mobilisatiekracht en middelen, maar ook dat is een teken aan de wand.

Wie in Brugge iets wil doen rond klimaat, moet vechten tegen (wel ja) windmolens. Het beleid is navenant: men zet wel stapjes, omdat de tijden veranderd zijn en dat nu eenmaal zo hoort, maar zó weinig en zó traag dat het nog tot 2050 zal duren eer er daadwerkelijk wat veranderd is. En laat dat nu ook net de beleidsvisie zijn van het stadsbestuur: klimaatneutraliteit tegen 2050. Heel wat steden en gemeenten hebben die deadline 20 jaar eerder gelegd. De Bruggeling die begaan is met het klimaat, duimt dus best voor die andere steden en gemeenten.

En het debat zelf? Dat werd ruim gewonnen door Mercedes Van Volcem. Niet dat de standpunten van Open VLD (Plus) nu plots zo groen zijn (al zegt men daar graag zelf van wél), maar wie de zaal buitenstapte, zal ongetwijfeld de indruk hebben gehad dat hij/zij vooral één stem heeft gehoord, mede dankzij een iets te welwillende moderator. Maar toegegeven: die stem zei niet zelden de goeie dingen (op die belangrijke ‘maar…’ na). De 60 ha niet-aangesneden woonuitbreidingsgebieden onder het beleid van Van Volcem zélf bijvoorbeeld. Of de autoluwe, fietsvriendelijke binnenstad (al is iedereen daar intussen van overtuigd, zij het met de nodige nuances). En de Randparkings aan de buitenrand van Brugge (Kinepolis, stadion, Van der Valk Oostkamp). Zelfs het argument dat Brugge, in tegenstelling tot Kortrijk en Mechelen, nog niet toe is aan een betonstop, klonk vrij overtuigend, al zal het wellicht meer indruk gemaakt hebben op het Unizo-debat (Brugge loopt decennia achter op Kortrijk en Mechelen inzake economische ontwikkeling en heeft nu dus eerst nood aan nieuwe bedrijventerreinen). Niet dat iemand dat ook kritisch bevroeg (Mechelen was er 20 jaar geleden ook niet geweldig aan toe bijvoorbeeld en Van Volcem heeft ook zelf al aan de knoppen gezeten in Brugge). Om het met de woorden van de lijsttrekster te zeggen: ” ‘t Is allemaal niet gemakkelijk.”

Burgemeester Landuyt bood het meeste weerwerk, maar heeft een geloofwaardigheidsprobleem opgebouwd in enkele cruciale dossiers (de Katelijneparking bijvoorbeeld, de bomenkap, het gehannes met de autoluwe winkelstraten, …) en blijft worstelen met zijn communicatie. Als er dan toch zo veel gebeurt als men keer op keer zegt, waarom weet de Bruggeling daar dan zo weinig van? Waarom zijn er nauwelijks gegevens beschikbaar over de voortgang van het Klimaatplan? Moeten we daarvoor werkelijk afgaan op enkele lijntjes in BruggeInspraak, zoals de burgemeester aangaf? Als dit allemaal echt van tel was, zouden we al overspoeld zijn met informatie, zoals in enkele andere prestigeprojecten het geval was. Maar op dit thema geraakt het kleurloze palmares van deze coalitie niet uitgewist. Dat coalitiepartner CD&V er geen probleem mee heeft de burgemeester de wind te laten vangen in de ecologische dossiers, werd ook vertaald in het debat: achteraf kon ongetwijfeld niemand zeggen waar CD&V nu precies het verschil zou moeten maken op klimaatvlak. Maar: lijsttrekker Dirk De fauw zei ook niks verkeerds. En zo win je tegenwoordig verkiezingen.

Nóg minder uit de verf kwam de N-VA, met een Pol Van Den Driessche die opvallend weinig aan het woord kwam. En wanneer dat wél het geval was, was het onderscheid met de meer uitgesproken Open VLD te magertjes om te blijven hangen. Opmerkelijk: het Vlaamse beleid kwam voor één keer niet echt aan bod in een debat dat daar nochtans voldoende kansen toe bood (mobiliteit, energie, klimaat, …). Doorgaans nochtans de ideale paraplu voor het stadsbestuur en dito repliek van de N-VA. Eén ding kon wél genoteerd worden: de kritiek op de expohalfunctie in het nieuwe Beursgebouw. De ligging zou onmogelijk zijn voor toeleveranciers. Het was een punt, al werd het gecounterd door Landuyt met de melding dat dit nu net een schoolvoorbeeld was van het verweven van meerdere functies, zonder dat er nieuwe open ruimte werd aangesneden.

Maar vooral Groen, nochtans ‘thuis’ spelend op deze thema’s, stelde teleur. Waar de jonge Raf Reuse in het begin nog wel een punt kon maken op open ruimte en mobiliteit, was dat op het einde (zeker over energie) totaal niet meer het geval en bleef het bij gemeenplaatsen. Intussen deelde Mercedes Van Volcem ook vlotjes plaagstoten uit, gemaskeerd als liefdesbetuigingen aan het adres van Groen. De eerste, dat Groen tegen economische ontwikkeling zou zijn, werd nog vlot gepareerd door Reuse (open ruimte/ecologie en economie kunnen hand in hand gaan, veel bedrijventerreinen liggen braak – zo’n beetje de standaardfiche van Groen deze legislatuur). Maar de tweede keer was het raak, met een heel warrig standpunt over parkeertarieven tot gevolg.

Maar helemaal mis ging het op het einde. Terwijl moderator Mieke Dumont voordien zelden de Groene richting uitkeek, gaf ze voor het thema energie net drie-vier keer een voorzet. Maar er kwam niks over coöperatieven, niks over warmtenetten of aangepaste woonvormen. Zelfs de punten waarmee Groen zelf in de OCMW-meerderheid was gestapt (een ecologisch woonproject, verduurzaming van het wagenpark, aangepaste voeding, …), bleven onvermeld. Wellicht uit eerlijke schaamte, want er is sinds het bestuursakkoord in 2013 niks meer van vernomen. Maar het bleven gemiste kansen. En doodjammer. Omdat het net van jongeren als Raf Reuse zal moeten komen om traditionele politici met hun ‘ja maars’ het vuur aan de schenen te leggen. En duidelijk te maken dat ze met hun getalm onze toekomst op het spel zetten.

Wordt het dus nog wat met eco-stad Brugge? Ik hoop het, maar ik ben vandaag niet hoopvoller geworden.

Related Posts

One Comment

  1. alé, David, bedankt voor je goed verslag))
    Ik was er zelf niet bij, maar heb niet de indruk veel gemist te hebben,
    tja, t zijn ook ‘maar woordjes , belofte-volle in verkiezingstijden,
    zeker.(van ‘ groene'(nieuwe) en minder groene maar meer gehaaide politici).

    en ja , we blijven op ons honger zitten wachten op echte daden,

    zoals : stad die GOED voorbeeld geeft met :
    enkel ondergrondse parkings maken,(in plaats van enkek zeggen dat dit zo Moet) en geen parkeertorens zoals ze komen aan stJan(az)
    verplicht % vegetatie(neen geen plastic gras) bij bouw (bv winkels, )
    verplicht eco-grond-bedekking bij bouw(insijpelbare stenen, grint)(winkels ea)
    en waardevolle gezonde bomen die niet in de weg staan, laten staan(Maalsesteenweg) en niet meer zomaar weg ermee.

    een degelijk RUP: plan met FOCUS naar Biologische waarde van terreinen : wat ‘is er Nu nog van goede natuur : in plaats van dit te benoemen als allemaal Onkruid en Opgeschoten bomen
    zonder andere belangen’ te schaden(geen CONFLICT maar MEERWAARDE)..(en dat kan wel degelijk: zorgen voor meer volwaardige natuur, PLUS economie, milieu, wonen,

    Devroye Tine

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.