Het is het stadsbestuur blijkbaar menens: Vanaf 2019 zal er geen ijspiste meer op de markt liggen. Bovendien zal ook de organisator van het jaarlijkse ijssculpturenfestival géén vergunning meer krijgen. De reden hiervoor? Niet duurzaam genoeg. Alexander Deman, de organisator van het ijssculpturenfestival, reageerde kwaad en vol ongeloof op het nieuws dat zijn evenement niet langer welkom is in Brugge. “Mijn festival had vorig jaar, gedurende honderd dagen, een energiefactuur van 25.000 euro. Dat bedrag staat gelijk aan een jaarfactuur voor een grote supermarkt of het jaarverbruik van tien Vlaamse gezinnen. Ik vind dat niet energieverslindend. Dat is een foute perceptie.” verklaart hij daarover in de media.
De man publiceerde prompt de facturen van de voorbije editie op z’n Facebook-pagina. Fijn, dat geeft ons de kans om die bewering eens te staven aan de realiteit! En wat blijkt? Mocht een student in het vak statistiek dezelfde conclusie trekken als meneer Deman hierboven, dan zou de examinator hem ongetwijfeld verwijzen naar de lessen esthetica, waar abstracte kunst nu eenmaal thuis hoort.

Vooraleerst wil ik toch even stellen dat het eerder vreemd is om het over het verbruik van een evenement te hebben en dat in geld uit te drukken in plaats van in kWh (kilowattuur) of MWh. Nu, omdat één euro voor de meeste mensen een minder abstract begrip is dan één kilowattuur wil ik hier nog wel in mee gaan. Voor de duidelijkheid.
Verder wil ik er ook op wijzen dat het ijssculpturenfestival inspanningen deed om haar energiefactuur te doen dalen door het plaatsen van zonnecellen op het dak van de grote tent. Het verbruik hiervan is ons niet gekend en kunnen we dus ook niet meerekenen… Wanneer we hieronder de vergelijking maken met het gemiddeld verbruik van een gezin dient ook rekening gehouden te worden met het feit dat mensen die zonnepannelen hebben geïnstalleerd hier ook in meegerekend zijn. Beiden heffen elkaar dus min of meer op. (Lees verder onder de factuur-post van Alexander Deman.)

Volgens cijfers van de VREG, de Vlaamse Energieregulator, verbruikte een gemiddeld Vlaams gezin in 2016 3.468 kWh. Afronden doen ze daarna naar 3.500. Die jaarfactuur van dit gemiddelde gezin zou met de gemiddelde prijzen die geldig zijn in de maand december 2018 uitdraaien op 1032,35 €. Wanneer we de factuur van het ijssculpturenfestival erbij nemen zien we een totaalprijs van 26.176,24 €.
26.176,24 euro delen we even door de gemiddelde factuur van dat mooie modale gezin met haar jaarfactuur van 1032,35 €. Dan blijkt toch dat het ijssculpturenfestival niet het equivalent van het jaarverbruik van 10, maar eerder van 25 gezinnen gebruikt. Méér dan dubbel zoveel dus. Maar wat meneer Deman doet is eigenlijk appels met peren vergelijken…

1.Hij vergelijkt de prijs van z’n factuur van “100 dagen” met de jaarfactuur van gezinnen. Een beter beeld van hoeveel het festival effectief verbruikt krijg je wanneer je vergelijkt over een zelfde looptijd. De 100 dagen waarover de man spreekt in z’n Facebook-bericht zijn eigenlijk volgens zijn facturen maar 73 dagen.
Het sculpturenfestival betaalde dus 26.176,24 € voor 73 dagen. Omgerekend zo’n 358,58 € per dag. Het gemiddeld gezin betaalt, afgaande op bovenstaande cijfers, 2,83 € per dag. Dus als meneer Deman even in mijn redenering zou willen meegaan zou hij moeten vaststellen dat zijn evenement per dag 126 keer het gemiddeld verbruik van een gezin verbruikt.

2.De prijs die een gemiddeld gezin betaalt aan haar elektriciteitsproducent is natuurlijk niet dezelfde prijs als die van een grootverbruiker als de BVBA Deman. Nee hoor… als we de facturen er bij nemen zien we dat daar, gemiddeld over de 3 maanden, 114,05 € wordt gerekend per MWh. 1 MWh is gelijk aan 1000 kWh. Het gemiddelde gezin betaalde in diezelfde periode ( november en december 2018 en januari 2019) gemiddeld 0,29 € per kWh wat overeenkomt met 293,33 € per MWh, 2,6 keer meer dan de prijs van Deman.

Wanneer we dus de fruitwinkel (je weet wel… appels en peren) van Alexander Deman even sluiten kunnen we het volgende stellen: Als het ijssculpturenfestival en Jan Modaal evenveel zouden betalen voor hun elektriciteit zou die factuur 2,6 keer hoger zijn en zou Deman dus 68.058,22 euro moeten ophoesten in de plaats van 26.176,24 euro.
Als we dan dezelfde berekening maken als in puntje 1 van de afdeling groenten en fruit komen we erop uit dat de dagfactuur van het ijsgebeuren 932,30 euro zou bedragen mocht de gewone consumentenprijs worden gerekend, zo’n 327,6 keer wat een gemiddeld gezin op die dag zou gebruiken.

We kunnen dus gerust het volgende stellen: Het ijssculpturenfestival verbruikt evenveel als 328 gezinnen. Cijfers die het verbruik van de Brugse ijssculpturen toch in een ander daglicht plaatsen dan de kromme vergelijking die meneer Deman op z’n Facebookpagina plaatste en in de kranten liet optekenen. Of dit verbruik geoorloofd is, en het stadsbestuur dus een goede of slechte beslissing nam met het niet verlenen van een vergunning voor het ijssculpturenfestival is weer een andere discussie. In ieder geval is het een niet mis te verstaan signaal van het stadsbestuur dat ze toch durft bepaalde knopen door te hakken in de strijd tegen klimaatsverandering. Een strijd waar de lokale besturen misschien wel een zeer grote rol in kunnen spelen.


Meer artikelen in deze categorie

2 Comments

  1. Dank voor deze degelijke vergelijking. Is duidelijk … Een goede beslissing van het stadsbestuur. En zoals eerder gemeld op mijn FB profiel. Mijn Groen-e duim omhoog voor deze moedige beslissing!

    Karin Robert

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.