Bruggeling schrijft klimaatbrief aan stadsbestuur

Bruggeling Anthony Marechal, zaakvoerder van een groen bouwbedrijf, kroop dit weekend in zijn pen en schreef een niet mis te verstane brief naar het voltallige college van Burgemeester en schepenen.  Hierin hekelt hij de infantiele aanpak van het klimaatkaffee die de stad onlangs organiseerde en het Brugse klimaatplan in het algemeen.  Hij roept de beleidsmakers op zich in te zetten om échte inspanningen te doen en het probleem van klimaatwijziging en het verlies aan biodiversiteit nù aan te pakken.  De brief kan je hieronder lezen.

Wij zijn in ieder geval benieuwd of er een antwoord komt, en of dit een antwoord op papier of een antwoord in daden zal zijn…

foto:Mikael Miettinen
foto:Mikael Miettinen

Beste,

 Recent was ik aanwezig op het klimaat-café in het CC Daverlo. Het was frustrerend om te moeten merken hoe infantiel de aanpak van die avond was. Getuige hiervan is het feit dat verschillende mensen zijn opgestapt omdat ze hun tijd niet wilden verdoen aan spelletjes spelen, maar eerder gehoopt hadden dat hun stem gehoord zou worden. Ook heel jammer is het feit dat de burgemeester, hoewel aanwezig die avond, zich de moeite niet heeft getroost om de zaal binnen te komen en in plaats daarvan gewoon terug weggegaan is.

Er zijn op dit moment letterlijk tienduizenden redenen (zoniet meer), waarom de strijd tegen de opwarming van de aarde moet gevoerd worden, op een doordachte en ernstige manier. Samen met de zeer zorgwekkende achteruitgang in bio-diversiteit zijn deze twee zaken de grootste uitdagingen die ons te wachten staat. Wie dacht dat deze problemen ondergeschikt zijn aan het herstel van de economie is naïef en beseft onvoldoende dat het niet kordaat aanpakken van deze problematiek onze economie onherroepelijk schade zal aanrichten, op een schaal die velen zich nu nog niet kunnen inbeelden.

Niet alleen biologen en ecologen waarschuwen met bijna schreeuwende stem, voor de snelheid waarmee de biodiversiteit afneemt (mede ten gevolge van de klimaatsverandering), maar ook gekende en gerespecteerde economen waarschuwen dat we de waarde (ja, in centen uitgedrukt !) van de biologische diensten, die de natuur ons levert, zwaar onderschat word en de aantasting van die diensten zonder meer een zware impact zullen hebben op onze economie.

 Vlaanderen is een landschap versnipperd door lintbebouwing, een principe dat zich ondanks vele politieke beloftes om dit tegen te gaan onophoudelijk blijft voortzetten, met als gevolg het definitief verdwijnen van natuurgebieden. Wie denkt dat het terugdringen van onze natuur in afzonderlijke reservaten ruim voldoende oplossingen bied, is opnieuw naïef. Heel wat planten en diersoorten kunnen zich niet tussen de afzonderlijke natuurgebieden verplaatsen, waardoor kleine populaties van bijvoorbeeld vlinders,bijen, en honderden andere insecten-soorten, maar ook amfibieën, kleine zoogdieren en honderden planten-soorten opgesloten geraken in die natuurgebieden waardoor inteelt binnen de afzonderlijke soorten onvermijdelijk is, waardoor heel wat soorten, ondanks de grote inspanningen van natuur- en milieuverenigingen, gedoemd zijn om uit te sterven. Door de klimaatsverandering komt daar ook nog eens bij dat heel wat soorten meer dan ooit te kampen hebben met schimmel-plagen of bedreigende ziektes of parasitaire aanvallen, die door de warmere temperaturen zich steeds sneller verspreiden. Tel daarbij het gebruik van biociden op, zoals de uitermate gevaarlijke neonicotinoiden en dit lijdt onherroepelijk tot het uitsterven van heel wat soorten. Van sommige van die soorten zal in de toekomst blijken dat die onmisbaar zijn voor het gezond houden van eco-systemen die de mens nodig heeft voor haar eigen overleving. De aanhoudende achteruitgang van de honing-bij is reeds lang een waarschuwing dat we de grenzen van wat onze eco-systemen nog aankunnen, aan het aftasten zijn. Recent las ik volgende, zeer goede vergelijking van één van Groot-Britannië’s meest gekende biologen, Dave Goulson :

 Terwijl je op de terminal naar het vliegtuig loopt zie je iemand op een ladder druk bezig de klinknagels uit de vleugels halen. Enigszins bezorgd loop je naar hem toe en je vraagt waar hij in godsnaam mee bezig is. ‘Ik werk voor de maatschappij Growthmania Intercontinetal’, zegt de man, ‘en die is er achter gekomen dat ze die klinknagels voor twee dollar per stuk kan verkopen.’   ‘Maar hoe weet u dat u daarmee de vleugel niet aantast ?’ vraag je.    ‘Maakt u zich maar niet druk’, verzekert hij. ‘Ik weet zeker dat de fabrikant dit toestel veel steviger heeft gebouw dan nodig is, dus het kan geen kwaad. Trouwens, ik heb al heel veel klinknagels uit de vleugel gehaald en hij is er nog niet af gevallen. Growthmania heeft het geld nodig; als we de nagels er niet zouden uithalen, zou het bedrijf niet kunnen uitbreiden en ik kan de klus goed gebruiken !’

 Dit verhaal illustreert heel goed hoe heel wat overheden het probleem van de verminderende bio-diversiteit (en de klimaatsverandering) benaderen. Het zal pas een probleem worden, wanneer het ook echt een probleem is. In vlaanderen zijn we al het overgrote deel van onze soorten kwijt en we staan dan ook op het punt enkele kritieke ‘klinknagels’ te zien verwijderd worden. In de strijd tegen de klimaatsverandering is het behouden van onze bio-diversiteit een belangrijk onderdeel. Ziektes bedreigen nu al heel wat van onze boomsoorten en het gebrek aan natuurlijke vijanden of concurrenten zorgt wereldwijd voor het uitbreken van insectenplagen (het verdwijnen van de kastanje in noord-amerika, de ‘pine-beetle die verwoestingen aanricht op amerika’s dennebossen ,de aangaande ondergang van de iep in europa, en heel wat andere voorbeelden). Deze zaken spelen zich momenteel in versneld tempo af in heel de wereld en dus ook bij ons.

In België ziet het er onder andere naar uit dat we zo goed als zeker de fantastisch mooie vuursalamander voorgoed zullen kwijtraken (in Vlaanderen komt die al lang niet meer voor), in navolging van al heel wat andere amfibieën de bij ons verdwenen zijn. Het verdwijnen van heel wat soorten richt nu wereldwijd al voor miljarden euro’s schade aan, aan de lokale economie, doordat hun (gratis !) diensten die ze leveren verdwijnen (bestuiven, beschermen tegen ziektes, …) en samen met de gevolgen van de klimaatsverandering zijn de geschatte gevolgen voor die lokale economiën, ondanks sterk uiteenlopende voorspellingen ronduid hallucinant.

Al eeuwen brengen we onze natuurlijke rijkdommen gigantische schade toe en verdwijnen soorten aan een onvoorstelbaar tempo (naar schatting tot wel 10.000 soorten per jaar verliezen we onherroepelijk), in naam van een gigantisch monster dat we ‘onze economie’ zijn gaan noemen. Ik noem het een monster omdat, zoals we allemaal weten, diezelfde economie heeft geleid tot armoede en uitbuiting in het buitenland, overwerkte en overgestresseerde werknemers en ondernemers bij ons, milieuvervuiling, het opgeraken van onze natuurlijke bronnen, overbevissing, uitputting van landbouwgrond en het verdwijnen daardoor van die landbouwgrond, …. En uiteraard de opwarming van de aarde en de ongekende achteruitgang in bio-diversiteit.

Volgens de meeste biologen en ecologen en ondertussen ook heel wat economen zitten we op een onhoudbaar pad dat indien geen andere koers wordt gevaren onherroepelijk zal lijden tot het ineenstorten van hele ecosystemen, met desastreuse gevolgen voor de mensheid.

Het feit dat we al decennia lang, ogenschijnlijk ongestraft, diezelfde koers varen geeft veel mensen een vals gevoel van veiligheid. Onterecht, want ondanks de vele inspanningen van natuur-en milieuverenigingen, wetenschappelijk onderzoek en inspanningen van overheden, bedrijven en particulieren zitten we nog steeds grotendeels op diezelfde vernietigende koers.

We hadden al meer dan 20 jaar geleden sterk moeten ingrijpen. Voor een onvoorstelbaar groot aantal soorten is het al ruimschoots te laat, ook al zijn sommige van die soorten nu nog niet uitgestorven.

De klimaatsverandering zal zich onherroepelijk voort zetten, nog minstens 100 jaar, zelfs al slagen we er morgen in alle uitstoot van CO², methaangas, waterdamp en vele andere broeikasgassen te stoppen. Dit betekent dat heel wat gevolgen van de klimaatsverandering nu al vast staan, ongeacht wat we ook doen om ze tegen te gaan. Soorten zullen verdwijnen, hele landen zullen ernstige klimaatsveranderingen ondergaan en de stroom aan klimaatvluchtelingen zal alleen maar stijgen, ongeacht wat we in de komende 30 – 40 jaar doen.

Wie de klimaatverandering en de vermindering in bio-diversiteit niet ernstig genoeg neemt, zal maar weinig kunnen inbrengen in de pogingen om deze twee enorme uitdagingen aan te gaan. Om deze uitdagingen aan te gaan hebben we dan ook mensen nodig met visie, wilskracht, karakter en doorzettingsvermogen. We zouden bij wijze van spreken een bordje moeten uithangen aan de inkom van elke zoveelste klimaatconferentie, met de boodschap : “Niet voor watjes !”.

 Neem dit ernstig, aanvaard de wetenschappelijke consensus en zie in hoe groot deze problematiek is en hoe gevaarlijk de potentiële uitkomsten zullen zijn als we dit maar halfslachtig aanpakken. Weet dat de realiteit die zal volgen op het onderschatten van deze zaken de economische realiteit waar veel politici zich nu vooral zorgen over maken en op focusen, zal overstijgen en er zal geen ‘Europese centrale natuurbank’ zijn, die onze natuurlijke economie uit de brand zal kunnen slepen …. .

Het ondertekenen van het burgemeesters-convanant is voorlopig niets meer dan een politiek signaal, waar de burger, terecht, maar weinig vertrouwen in stelt. En wie kan het hen ook kwalijk nemen, daar we het vrij gewoon zijn dat de politiek graag al eens een loopje neemt met de beloftes die ze maakt.

Als bruggeling, ondernemer en vader, maar vooral ook als iemand die de problematiek van de klimaatsverandering en verminderende bio-diversiteit al volgt sinds 1998, merk ik in mijn eigen stad nog niets dat wijst op een klimaatsplan. Ik wacht af, maar ben samen met heel wat andere Bruggelingen niet bereid oneindig lang te wachten !

 Tot slot wil ik nog meegeven dat wie zich geneigd voelt op deze mail te reageren met een opsomming van wat het Brugse stadsbestuur op dit moment al aan inspanningen doet om de klimaatsverandering tegen te gaan; weet dat ik die grotendeels al ken en voorlopig niet erg onder de indruk ben, maar ook dat ik samen, met veel andere Bruggelingen, niet zit te wachten op een zoveelste verantwoording, maar dat wij wachten op actie en op mensen die ECHT iets ondernemen.

Maar weet ook, dat onder de vele mensen die aanwezig waren op het klimaat-café heel wat mensen actief (en onzelfzuchtig !) willen meehelpen denken én werken aan oplossingen om de beloofde doelstellingen in het burgemeestersconvenant te halen. Weet ook dat die avond heel wat mensen met specifieke expertise aanwezig waren, die wachten om gehoord te worden en weet ook dat alle mensen die die avond aanwezig waren een nog veel grotere groep vertegenwoordigen die dit immense probleem wil aangepakt zien worden.

Ik hoop dan ook dat binnenkort een tweede datum wordt vastgelegd voor het brugse klimaatcafe of forum en dat daar een sterke vertegenwoordiging van het schepencollege zal zijn.

 Met vriendelijke groeten,

Anthony Marechal

2 Comments

  1. Pingback: Bruggeling schrijft klimaatbrief aan stadsbestuur | Civic Journalism

  2. Pingback: Stad Brugge heeft het domein ‘Les Acacias’ prijsgegeven  aan een projectontwikkelaar met een bedenkelijke reputatie.  – DI's Journaal

Geef een reactie