Dindagochtend komt Alain de Coussemaeker weer voor de beslagrechter.

Terwijl ik dit schrijf hoor ik boven mij gehamer en geboor. Blijkbaar lukt dat boren niet zo best. Ik hoor hoe de boor stokt en mijn bovenbuurman vloekt. Natuurlijk vind ik dit niet echt aangenaam, ik zou het als een excuus kunnen gebruiken om dit schrijven te stoppen en een pint gaan drinken, of ik kan een klacht indienen, het is immers zondag…

Het is een blooming business, klachten indienen. We hebben immers het recht om voor onze belangen op te komen, toch? Men beschouwt ‘rechten’ en ‘belangen’ vaak als synoniemen, maar daar gaat het nu niet over.
Het gaat over Alain de Coussemaeker die alle bomen in zijn tuin moet verplanten omdat de buren er volgens hun zeggen hinder van ondervinden.
Ze hebben er eerst bij Alain over geklaagd, voor ze naar het gerecht stapten.
Wellicht vinden ze dat ze nu zo mogelijk nog meer ‘in hun recht zijn’ hierdoor, ze hebben het immers eerst ‘met communicatie’ geprobeerd… Ik kan me zo voorstellen dat het wel een nogal eenzijdig gesprek zal zijn geweest, waarbij de uitkomst bij voorbaat vaststond: Die bomen moeten weg! Langs de andere kant Alain, die gehecht is aan zijn ouderlijk huis en de bomen, die er een hongerstaking voor over heeft om ze te behouden..
Ik steun Alain niet zozeer als milieu-activiste (de tuin en de bomen zijn mooi, maar het gaat hier niet om een ecologisch waardevol gebied die in stand moet worden gehouden.)
Voor mij gaat het hier over dominantie en superioriteit. De buren vinden hun ‘belangen’ hun referentiekader belangrijker dan die van ‘die rare buur’ en zijn liefde voor de bomen.
De rechter gaf hen in eerste instantie gelijk (wat meer en meer het geval is). Hier valt veel op aan te merken, bomen van meer dan 30 jaar moeten niet verplant worden etc..) maar ik ga hier nu niet verder op in.

Ik ben in volle zomer eens gaan kijken hoe storend die bomen waren. De schaduw zat op dit moment net goed om de schade vast te stellen. Inderdaad kwam die voor een stuk dreigend boven een deeltje van de tuin te hangen. En de vallende bladeren in de herfst? Sommigen moeten bladeren gaan halen in het bos voor een goede bodembedekking. Zij krijgen er gratis…

Intussen zijn de jongere bomen allemaal verplant volgens de regels en wetten, eerst via een aannemer, daarna met de hulp van een aantal vrienden. De oudere bomen die zijn vader nog heeft geplant (meer dan 30 jaar geleden) kunnen niet zomaar verplant worden.
Ze hebben de wortels wel reeds ‘gestekt’ zodat dit volgende herfst kan gebeuren zonder dat zijn geliefde bomen sterven. De buren vinden blijkbaar al deze inspanningen te weinig, een buur eist gewoon in beslagname van zijn huis…
Ik verwacht echter dat de rechter niets anders kan concluderen dan dat Alain ruimschoots tegemoet is gekomen aan de gestelde eisen.
Is het dan eind goed al goed?
Zullen de buren tevreden zijn, of misnoegd omdat ze niet nog meer gelijk hebben gekregen? Alain zal de deur uit moeten om nog eens naar de bomen van zijn vader te kijken….(als die de verhuis overleven)
Zal onze ‘Rechtstaat zegevieren’ als het zo loopt?

Ik ben blij dat het geboor is gestopt, en bovenbuur zal me morgen in de gang wel trots vertellen dat hij eigenhandig een boekenrek heeft gebouwd.
Misschien drinken we daar nog een glas op, en als we toch bezig zijn, ook eentje op meer warmte in de samenleving. Dat willen we toch allemaal?

Alain zal het ten zeerste appreciëren als mensen hem tijdens de zitting moreel komen steunen, maar benadrukt dat hij geen manifestatie wil.

 

Meer artikelen in deze categorie

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.