Vorige week zaterdag was half Brugge en omstreken op de been voor de 30ste editie van het gratis mondiaal festival ‘Feest in’t Park’ in het minnewaterpark. Een goed moment voor een kleine terugblik…

Het prille begin

Jan Rachels was één van de voortrekkers 30 jaar geleden. Ik belde hem op. 

Hoe ontstond het idee voor dit feest?
“Eigenlijk ligt het begin al heel wat vroeger. In het begin van de jaren ’70 opende ik de eerste wereldwinkel in Brugge. We probeerden met andere Noord-zuidbewegingen en basisgroepen politiek iets te veranderen, mensen bewust te maken van de ontwikkelingsproblematiek.
We zaten toen nog met een CVP- bestuur, zeer rigide ter zake. Er was enkel een Brugs Comité voor Ontwikkelingssamenwerking en die deed niets anders dan periodiek een vaste som overmaken naar hun project in Malang, Indonesië.

We vergaderden met een aantal vrijwilligers regelmatig in een lokaal boven de wereldwinkel maar we zagen ook wel in dat we met die kleine alternatieve groepen weinig konden realiseren. Daarom probeerden we ‘binnen te breken’ in het Brugse fonds en de lokale 11 11 11 groep om daar de mentaliteit te veranderen.
Gelukkig kwam toen de doorbraak van de sociaaldemocraten in de stad met Frank Van Acker en vooral met Doris Deneve als schepen van ontwikkelingssamenwerking.Er kwam een derdewereldraad waarin stadsbestuur, basisgroepen en noord-zuidorganisaties vertegenwoordigd waren.
Met hen konden we dingen realiseren, er was een goede samenwerking die uitmondden in realisaties als Cinema Novo (tegenwoordig Move) en het Feest in’t park.

Die goede samenwerking is gebleven, ook toen de socialisten weer aan invloed verloren. Beide initiatieven waren ook al vaste waarden geworden. Het feest zelf groeide steeds meer uit. Die eerste ‘picnic’ veranderde in ‘eetstandjes’, het podium groeide…

Ik heb er een aantal jaar aan meegewerkt in de vergaderingen en als vrijwilliger. Tegenwoordig heb ik andere verantwoordelijkheden maar ik kom nog elk jaar, mijn dochter heeft er trouwens een stand over haar project in Burkina Faso.”

Evolutie

Sinds die eerste jaren is het evenement gestaag gegroeid als hét uithangbord van het Brugse Noord-Zuidbeleid en een vaste waarde om de zomer in te zetten voor de vele duizenden bezoekers.

Nele van de Noord-zuiddienst heeft haar handen vol aan de afwikkeling van deze jubileumeditie maar vindt gelukkig even de tijd om wat vragen te beantwoorden.

“Sinds 2015 heeft het stadsbestuur de organisatie helemaal zelf in handen via de Noord-zuiddienst. Jaarlijks kunnen we rekenen op zo’n 200 vrijwilligers die instaan voor opbouw, onderhouden en activiteit van de bar, afbraak enzovoort..
Eigenlijk is er niet zoveel verandert aan het concept. Het stadsbestuur wil via het Feest in ’t Park een forum bieden aan iedereen die zich inzet voor mensenrechten, gezondheidszorg, onderwijs, duurzame landbouw, eerlijke handel en waardig werk in het Zuiden.”

Het evenement is zeker gegroeid: er zijn meer optredens van internationaal bekendere groepen, er zijn meer verkoopstanden. Gaat dit niet een beetje ten koste van de boodschap?

“Het moet wel laagdrempelig blijven, het is een feest voor het hele gezin, met mooie optredens en wereldkeuken. We willen een positieve boodschap brengen, diversiteit kan een feest zijn. De doelstelling is niet veranderd maar we gaan wel mee met de tijd, we gaan op zoek naar nieuwe initiatieven bv met de taalcarrousel waar we taalbarrières op een leuke manier overwinnen en zo bruggen bouwen..
De laatste paar jaar is ook Team Damp van de partij omdat we meer jongeren willen aantrekken. Dit was zeker niet de laatste editie. We zijn nu nog druk bezig met de afwikkeling van het voorbije feest en kunnen nog niets zeggen over de toekomst…”

Tot slot

Ik heb een groot respect voor de inzet en het enthousiasme van de medewerkers van de noord-zuiddienst maar ik blijf toch een beetje op mijn honger zitten…
Is er niet net iets te veel van de oorspronkelijke strijdbaarheid verloren gegaan?  Valt er echt niet te ontkomen aan commercialisering nu het evenement zo populair is?
Natuurlijk is het in deze tijd belangrijk om de multiculturaliteit op een gezellige manier te vieren. Maar het gaat toch ook en vooral over mondiale verhoudingen en wat we kunnen doen om daar de broodnodige veranderingen in te brengen? Blijft die oorspronkelijke opzet genoeg aanwezig als het enkel haast enkel onder de vorm van een ‘infomarkt’ gestalte krijgt, net naast de verkoopsstandjes van juwelen en kleren?

Dat ligt zeker niet enkel aan de organisatoren.
Ik heb het daar trouwens helaas  niet met hen over gehad zodat ik hun opinie hierover niet ken.
Het is vooral ook aan ons om actief mee te denken, ideeën voor te stellen, alternatieven te formuleren.
Dit is dus ook een warme oproep naar bv klimaatorganisaties om met programmavoorstellen te komen.

Ik kijk alvast uit naar een bruisend Feest in’t Park 2020!

Meer artikelen in deze categorie

One Comment

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.