Bespreking van het klimaat-debat

De tijd gaat snel, en zo is het alweer een week geleden dat er een hele dag georganiseerd werd in VIVES, over het klimaat en gezond leefmilieu in brede context.

Wat ik zeker onthoud is de bevlogen speech van Bouwmeester Leo Van Broeck, die wel niets laten liggen heeft om ons te overtuigen van de noodzaak de groene kaart te trekken en resoluut te kiezen voor goede , duidelijke oplossingen, zoals Betonstop: niet morgen maar nu, als we echt iets beters willen.

Problemen, oorzaken, oplossingen, hij toonde het met handen en voeten en pakkende/plakkende beelden. Ik zal dat dan ook niet meer herhalen. Hoe anders/beter bouwen, mobiliteit.. Niet het zoveelste doemscenario en inwerken op angst.

Hoe dit ook op menselijk vlak inwerkt: het sociale, onze relaties, ja, we leven In ons leefmilieu, en natuur is Niet zomaar iets dat we zien als we onze spaghetti staan te koken, en we zien dan graag iets groens door het venster’.. zoals iemand opmerkte als voorzichtige kleine kritiek op komst parking in hun achterbuurt. Het is de lucht die we ademen, de stilte, zonlicht en duisternis, rust of drukte, stress of ontspanning, leven of overleven.

Is dat dan de vervreemding? Dan kan de oplossing zijn: plak gewoon een plastieken groene boom aan uw venster? Probleem opgelost. Is dat onze relatie tot de natuur tegenwoordig? En hoe moeten we dat weer herstellen? Natuurgidsen, educatie… er zijn  toch activiteiten genoeg denk je dan. Enkel nog de beleidsmensen moeten mee in het goede verhaal. Eén Trump kan zoveel naar de maan helpen. Bewustmaking ook in bange dagen, ook dan is hoop nodig. Het sociale, het leefmilieu, alles is verweven. Hoe zal de wereld er uitzien binnen 50 jaar, 100 jaar? Er zijn al steden waar men van auto-parkings terug groene zones maakt, steden waar enkel nog gewandeld wordt, geen ander verkeer meer, winkels die alle goederen naar u thuis brengen, alle verkeer elektrisch. Terwijl men hier nog steeds van groene zones , op kaart enkel als witte openbaar nutsgebieden onzichtbaar gemaakt, parkeer-grint plant, voorlopig, ja cynisme ten top , men hope dan op verwijdering maarer is gewoon zelfs grote kans op uitbreiding.

Dat er mensen zijn als de Bouwmeester die hun visie zo goed kunnen brengen, dat dit een positieve boodschap is, dat men hem niet van extremisme kan beschuldigen, of gebrek aan kennis, is een groot pluspunt en zulke mensen zijn broodnodig, als bakens  , als ‘stepping-stones’, voor mensen die het beleid voeren, politici en ook voor burgers die dan toch het grotere plaatje kunnen te horen krijgen, en niet enkel de ‘onder de kerktoren-politiek’.

Met dank aan organisators, Anthony, en iedereen, directeur en studenten die pintjes aan zeer democratische prijzen gaven :)) Smaakt zeker naar meer:))

 

Boekenlegger op de permalink.

One Comment

  1. Eandis en Infrax willen fusioneren: blijkbaar heeft men in dit soort van organisaties/Intercommunales nog altijd niet geleerd wat de essentie van het groot verzet tegen de Chinese deal was: niet de angst voor het gele gevaar maar de bezorgdheid om een besluitvorming die gebaseerd is op wat leeft bij de mensen, in plaats van aan de top. Opnieuw eigenen een paar individuen zich de planning toe. In één klap wil men besluiten tot een privatisering door middel van een beursgang. Dat is totaal wat anders dan energie onder controle brengen van de bevolking door een samengaan van lokale overheden met gebruikerscoöperaties. De winsten gaan in dit voorstel niet naar burgers en besturen maar naar de happy few. En de besturen, die krijgen weer minder en zullen het dus opnieuw bij ons moeten komen halen: we zijn dus twee keer gezjost!

Geef een reactie